Tekstschrijver in Tilburg luistert naar monoloog aan de toog

Tekstschrijver in Tilburg luistert naar monoloog aan de toogAls beginnend tekstschrijver in Tilburg had ik een bloedhekel aan netwerken. Verlegen en naïef als ik was, vond ik het niet leuk om ‘bla-bla-bla’-verhalen op te hangen aan de bar tijdens het maandelijkse netwerkcafé van Communicatieclub Bourgondië op vrijdagmiddag.  Mijn beeld van netwerken was negatief ingekleurd door één van de leden van de club: een zelfbenoemde creatieve geest die bij een HBO-instelling op de loonlijst stond. Gekleed in een oversized Italiaanse pak, leunde hij bij elke bijeenkomst tegen de bar: een Camel zonder filter in de ene hand, een glaasje droge witte wijn in de andere. En ondertussen maar Bourgondisch communiceren. Of liever gezegd: hij hield een monoloog aan de toog. Vandaag deel 2 in mijn 3-luik over mijn ervaringen als tekstschrijver in Tilburg.       

Bekende reclamemakers uit Tilburg

Op de bewuste vrijdagmiddag was een Tilburgs etablissement aan het Pieter Vreedeplein gastheer van de maandelijkse netwerkborrel. Schoorvoetend ging ik een kijkje nemen in de hoop enkele bekende reclamemakers tegen het lijf te lopen. Zo vond ik het bijvoorbeeld heel inspirerend om van gedachten te wisselen met de inmiddels overleden Willem Besters. Of met Raymond Godding, die ik in mijn beginjaren als tekstschrijver in Tilburg toch een beetje als voorbeeld zag. Een enkele keer was ook één van de directeuren van Aliens uit ’s-Hertogenbosch van de partij. Hem kende ik, omdat zijn reclamebureau de campagnes van Uitgeverij Malmberg ontwikkelde. En daar werkte ik in die tijd 3 dagen in de week.

Stokbroodje van het Kaasbolleke

Bij binnenkomst zag in mijn ooghoek louter onbekende leden van Bourgondië aan de bar staan. In de hoek van het etablissement stond de eigenaar van het Kaasbolleke druk gebarend tekst en uitleg te geven bij de hapjes die hij die middag serveerde. Het Kaasbolleke aan de Besterdring was mijn favoriete lunchplek in Tilburg. Ik mocht dan geen kaas gegeten hebben van netwerken, ik zette wel graag mijn tanden in een stokbroodje Franse kaas, duveltjessalade of gebraden gehakt. Terwijl ik hem complimenteerde met het in eigen keuken bereide Indische gehakt, voelde ik plotseling een hand op mijn schouder. Geschrokken keek ik op, verslikte me bijna in mijn broodje gebraden gehakt en hoorde een bekende stem zeggen: ‘En lekker gewerkt vandaag’.

Vraag – poging tot antwoord – monoloog

Dat ene zinnetje kon ik dromen. Sterker nog: ik kreeg er nachtmerries van. De zelfbenoemde creatieve geest gebruikte deze 4 woorden als openingszin van zijn maandelijkse eenakter aan de bar. Natuurlijk is het gebruikelijk om antwoord te geven op een vraag. In dit geval was dat niet nodig. De  onderwijsman kopte zijn voorzet zelf wel in. Om met mijn moeder te spreken: als ik hem één vinger gaf nam hij mijn hele hand. Amicaal mengde hij zich overal in onderonsjes. Overal ontrolde zich dezelfde drie-eenheid: vraag – poging tot antwoord – monoloog.  En hoe meer witte wijn in de man, hoe meer persoonlijke wijsheden over de tafel gingen. Plotseling hoorde ik lachsalvo’s opstijgen bij één van de hangtafels. Een ervaren reclameman had de onderwijsman als een klein jongetje in de hoek gezet met de opmerking: ‘Als je niet kunt luisteren, hou dan je mond.’

Horen of luisteren?

De tijd als tekstschrijver in Tilburg ligt inmiddels ver achter me. Het lidmaatschap van Communicatieclub Bourgondië heb ik ook opgezegd. De aversie tegen netwerken heb ik van me afgeschud. Netwerken is vandaag de dag een ideale manier om interessante verhalen te horen en om kennis te delen. De onderwijsman keert nog wel eens terug in een andere gedaante. Ik krijg kaartjes in mijn handen gedrukt van accountmanagers en verkopers als ik nog niks verteld heb. Ondernemers die veel praten en direct strooien met kaartjes luisteren niet. En laat dat nu net de basis van netwerken zijn: actief luisteren. Netwerken start met de juiste vragen stellen. Om de juiste vraag te stellen, moet je kunnen luisteren. Als dat niet lukt, echoot de stem van de Tilburgse reclamemaker nog wel een na in mijn hoofd:  ‘Als je niet kunt luisteren, hou dan je mond.’

2 antwoorden
    • André Driessen
      André Driessen zegt:

      Dag Fleur,

      Wat grappig dat jij als dochter van Willem op dit blog terecht gekomen bent. Ik bewaar goede herinneringen aan je vader. Was leuk om met hem te sparren en samen te werken. Hij ademde reclame.

      Groet,
      André

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *