Berichten

Elevator Pitch maken? Je naam is niet belangrijk, je verhaal wel

Elevator pitch maken: je naam is niet belangrijk, je verhaal wel In zijn rol van Meneer Kaktus is Peter Jan Rens een echte betweter. Een van zijn tegenspelers is minder bij de pinken en kan de vragen van Meneer Kaktus nooit beantwoorden. Tot ergernis van de hoofdpersoon en tot hilariteit van het aanwezige publiek. Deze ‘weinigweter’ luistert naar de naam ‘Kweetniet’. Meneer Kaktus en Kweetniet zijn al lang van de beeldbuis verdwenen. Toch speelt deze zonderlinge figuur nog regelmatig een bijrol in mijn gedachten.  Zeker als bij netwerkbijeenkomsten mijn gesprekspartner – ondanks de voorstelronde of de Elevator Pitch – mijn naam vergeten is als ik vraag: ‘Weet je hoe ik heet?’  Lees meer

Storytelling: persoonlijke verhalen zitten onderhuids

Storytelling: persoonlijke verhalen zitten onderhuidsAls één term de gemiddelde conversatie tijdens een netwerkdiner kort samenvat, is het wel ‘oppervlakkigheid’. Laatst moest ik  tijdens het hoofdgerecht moeite doen om een geeuw te onderdrukken, zo saai en eentonig was het verhaal waar ik noodgedwongen naar moest luisteren. Het woord ‘verhaal’ in deze omschrijving heeft niks met storytelling te maken. Beter is het om te spreken van een opsomming van droge feiten, algemeenheden en containerbegrippen. De hoogste tijd om het ambacht van storytelling of verhalen vertellen in ere te herstellen. Durf een laag dieper te gaan dan de oppervlakte. Echte, persoonlijke verhalen zitten onderhuids. En geloof me of niet: zo’n onderhuids verhaal is leuker om naar te luisteren. En het beklijft nog beter ook. Lees meer

Leren schrijven of presenteren? Geef schouderklopjes

Leren schrijven of presenteren? Geef schouderklopjesOp mijn 18e verjaardag kreeg ik van mijn moeder een bijzonder cadeau: ik mocht mijn rijbewijs halen. Pas 16 jaar later verzilverde ik dit presentje. De eerste dertig lessen had ik een instructeur waarmee ik kon lezen en schrijven. Of schakelen en spiegelen om in het jargon van Rob te spreken. Rijles voor rijles bereidde hij mij voor op het examen. Volgens Rob was ik er helemaal klaar voor. Drie weken voor het eindexamen begon Rob met zijn eigen rijschool. Een oudere, ervaren rij-instructeur zou de honneurs waarnemen. Vol zelfvertrouwen stapte ik bij de heer Janssen in de lesauto. 50 minuten later was ik een illusie armer. Volgens de heer Janssen kon ik er helemaal niks van. En ik moest blij zijn dat ik hem als instructeur kreeg. De resterende tijd was beperkt, maar hij zou me klaarstomen voor het examen.  Lees meer