Acquisitiebrief schrijven. Speel jij blufpoker of open kaart?

blufpoker spelen bij acquisitiebrieven Een veel te grote broek aantrekken tijdens acquisitietrajecten. Als beginnend tekstschrijver had ik daar geen moeite mee. Ik vond het lastig om ‘Nee’ te zeggen tegen schrijfopdrachten. Ik kon immers de inkomsten niet missen. Voortschrijdend inzicht heeft me geleerd dat opdrachtgevers blufpoker spelen genadeloos afstraffen. Laat ik deze loutering illustreren met een voorbeeld. Zo’n 12 jaar geleden zei ik ‘Ja’ tegen een opdracht, waarvoor ik de kennis en ervaring miste. 2 weken lang stoeide ik met de tekstredactie van een adviesrapport voor een grote onderwijsinstelling. Het lukte me niet om de klus te klaren. De dag voor de deadline bracht ik mijn opdrachtgever daarvan op de hoogte. Hij vond me niet eerlijk en voelde zich voor het blok gezet. Ik had beter open kaart kunnen spelen door ‘Nee’ te zeggen. Nu zette hij direct een punt achter onze, nog prille samenwerking. Lees meer

Als je geeft, smaken jouw acquisitiebrieven naar meer

Acquisitiebrieven smaken naar meerTien jaar geleden raakte ik tijdens een rondreis verkocht aan Marokko. Nog steeds ontvang ik sms’jes van onze gids. Of Omar of the dessert zoals hij zichzelf noemde. Omar wachtte ons op in Merzouga, aan de rand van de Sahara. We betaalden alleen voor een rondrit op een kameel en een overnachting (met diner) in de woestijn. Twee weken toerde hij met ons door het zuidelijk deel van het land. Hij loodste ons door de Midden-Atlas, hij manoeuvreerde handig langs kloven (gorges) en hij bracht ons in contact met vrienden en familieleden. Overal gingen deuren open en wachtte ons een warm, gastvrij onthaal. Van opdringerige tapijtverkopers hadden we geen last. Na het afscheid van Omar kon ik maar één conclusie trekken: het is veel leuker om te geven dan te nemen. Zeker op onverwachte momenten. Bijvoorbeeld als je acquisitiebrieven verstuurt.  Lees meer

Acquisitiebrief meneer? Alleen als hij gloeiend en gloeiend heet is

tip voor warme acquisitiebriefOndernemen heb ik met vallen en opstaan geleerd. Mijn eerste struikelpartij herinner ik me nog goed. Als beginnend tekstschrijver had ik een acquisitiebrief op papier gezet. In 2 etappes stuurde ik deze brief naar 80 reclamebureaus in de regio Tilburg – Eindhoven – Den Bosch. De respons stemde me verdrietig: slechts één bureau liep ervoor warm om een afspraak te maken. Als ik terugkijk, is dat niet zo vreemd: mijn acquisitiebrief was qua vorm en inhoud ijs- en ijskoud. Dat kan beter. Daarom geef ik je graag 10 beproefde tips voor een acquisitiebrief die wel scoort.  Lees meer

Workshop Elevator Pitch maken? Druk net als Abeltje op groene knop

Workshop Elevator Pitch maken? Druk net als Abeltje op groene knop Als kleine jongen was ik verslaafd aan de  boeken van Annie M.G. Schmidt. Voor mijn held Abeltje kon mijn moeder me ’s nachts wakker maken. Abeltje krijgt een baantje als liftjongen in  warenhuis Knots. Zijn baas vertelt met opgeheven vinger: ‘Je mag niet op het geheimzinnige, groene knopje van de lift mag drukken’. Dat verbod is aan dovemansoren gericht. Op  zijn eerste werkdag drukt Abeltje al op de verboden, groene knop. De glazen lift schiet door het dak van het warenhuis en vliegt richting Amerika. Daar beleeft hij knotsgekke, fantasievolle avonturen. Durf jij net als Abeltje op de groene knop te drukken? Bijvoorbeeld als je deelneemt aan de workshop Elevator Pitch maken. Lees meer

Geef met storytelling kleur aan je verhalen

Geef met storytelling kleur aan je verhalenEindhoven zal wezen, Eindhoven zal zijn. En voor Eindhoven zullen ze vrezen op het voetbalterrein’. Als jochie van 9 jaar zong ik deze tekst uit volle borst mee. De familie van mijn vader kwam uit Stratum, dus Eindhoven had al snel mijn hart gestolen. Om dat onbeschrijflijke gevoel te illustreren: ik sliep en voetbalde regelmatig in het klassieke, blauwwit gestreept shirt van Eindhoven. Bij thuiswedstrijden beklom ik samen met mijn neef Ted de jeugdtribune achter de goal van Fred Beerendonk. Ome Antoon nam met zijn fotocamera plaats achter het doel van de tegenstander. Ted en ik zongen onze kelen schor om 11 ‘blauwwitten’ aan te moedigen. Om de sintelbaan te ‘overbruggen’, was het meer schreeuwen dan zingen wat we deden. We dachten dat we veel kabaal maakten. Dat was slechts schijn. ’s Avonds op tv klonken onze aanmoedigingen als een slecht gedirigeerd jongenskoortje in de Tivolikerk. Lees meer

Netwerken: geven is het nieuwe nemen

Netwerken: geven is het nieuwe nemenSommige ondernemers zijn helemaal vol van zichzelf. Stel ze 1 óf 2 vragen tijdens een netwerkbijeenkomst en ze lopen leeg. Vergelijkbaar met een ballon die je opblaast en spontaan loslaat. De ballon schiet alle kanten op. Zo ontwikkelt de monoloog zich ook. Het gesprek heeft geen kop. Geen structuur. En geen staart. Je gesprekspartner springt van de hak op de tak. Ken je dit type ondernemer? Ja? Leun dan maar lekker achterover. Dit blog wordt een feest van herkenning. Nee? Graag stel ik je voor aan Hero, Madelief en Marie-Christine: 3 ondernemers van de oude stempel. Schade en schande hebben ze in ondernemersland nog niet meegemaakt. Rijk aan netwerkervaring zijn ze dus nog niet. Om ze te helpen, houd ik ze een spiegel voor. Want voor zelfreflectie is het nog te vroeg. Lees meer

Tekstschrijver in Tilburg: ook over deze tekst is nagedacht

Tekstschrijver in Tilburg: ook over deze tekst is nagedachtAan de weg timmeren als tekstschrijver: dat was de uitdaging toen ik vanuit mijn studentenkamer in Tilburg met Andries tekst & advies begon. In één van mijn eerste mailingen gebruikte ik deze metafoor letterlijk. 25 tekstschrijvers en ontwerpers in Tilburg ontvingen een verkoopbrief waaraan een folieverpakking met spijker vastgeniet was. In de PS had ik geschreven:  ‘Omdat ik graag spijkers met koppen sla, stuur ik u alvast deze spijker als eerste kennismaking. De hamer neem ik tijdens het bezoek mee’. De mailing leidde tot 3 onvergetelijke ontmoetingen. De aanleiding: ik was vergeten om de enveloppen voldoende te frankeren. Lees meer

Tekstschrijver in Tilburg luistert naar monoloog aan de toog

Tekstschrijver in Tilburg luistert naar monoloog aan de toogAls beginnend tekstschrijver in Tilburg had ik een bloedhekel aan netwerken. Verlegen en naïef als ik was, vond ik het niet leuk om ‘bla-bla-bla’-verhalen op te hangen aan de bar tijdens het maandelijkse netwerkcafé van Communicatieclub Bourgondië op vrijdagmiddag.  Mijn beeld van netwerken was negatief ingekleurd door één van de leden van de club: een zelfbenoemde creatieve geest die bij een HBO-instelling op de loonlijst stond. Gekleed in een oversized Italiaanse pak, leunde hij bij elke bijeenkomst tegen de bar: een Camel zonder filter in de ene hand, een glaasje droge witte wijn in de andere. En ondertussen maar Bourgondisch communiceren. Of liever gezegd: hij hield een monoloog aan de toog. Vandaag deel 2 in mijn 3-luik over mijn ervaringen als tekstschrijver in Tilburg.        Lees meer

De beste tekstschrijver van Tilburg … komt uit Veldhoven

De beste tekstschrijver van Tilburg … komt uit Veldhoven‘De beste frites van Veldhoven komt uit … Knegsel.’  Zo luidt de tekst van een advertentie van Friettent De Weefkamer uit  het naburige Knegsel op de lokale zender: zeg maar de teletekst van Veldhoven. De ludieke tekst tovert elke keer weer een glimlach op mijn gezicht. Met deze insteek moet ik wat doen, dacht ik afgelopen weekend. Maar wat? Plotseling schoot me een bekend credo uit de reclamebranche te binnen: ‘Beter goed gejat, dan slecht zelf verzonnen.’  Als ik nu eens een blog schrijf over mijn eerste ervaringen als tekstschrijver in Tilburg. En dat blog bovenstaande titel geef. Zo gezegd, zo gedaan.  Een uurtje brainstormen en het idee begon te ontkiemen. De komende weken blog ik over 3 wijze lessen die ik als beginnend tekstschrijver in Tilburg geleerd heb.  Vandaag deel 1: het belang van eigenheid voor overtuigingskracht.   Lees meer